از جنونش هر گریبان چاک نیست

از گل خود خویش را باز آفرید

پیش غیر الله «لا» گفتن حیات

تازه از هنگامه او کائنات

در خور این شعله هر خاشاک نیست

جذبه او در دل یک زنده مرد

می کند صد ره نشین را ره نورد