کاندرو شاهین گریزد از حمام

از جنون می افکند هوئی به شهر

وا رهاند خلق را از جبر و قهر

می نگیرد جز به آن صحرا مقام

قلب او را قوت از جذب و سلوک

پیش سلطان نعره او «لاملوک»

آتش ما سوزناک از خاک او