خویشتن را تیزی شمشیر ده

بر نگون شاخ آشیان خود مبند

نغمه داری در گلو ای بیخبر

جنس خود بشناس و با زاغان مپر

باز خود را در کف تقدیر ده

اندرون تست سیل بی پناه

پیش او کوه گران مانند کاه