پیش او کوه گران مانند کاه

خویشتن را تیزی شمشیر ده

باز خود را در کف تقدیر ده

اندرون تست سیل بی پناه

سیل را تمکین ز نا آسودن است

یک نفس آسودنش نابودن است

من نه ملا ، نی فقیه نکته ور