سیل را تمکین ز نا آسودن است

باز خود را در کف تقدیر ده

اندرون تست سیل بی پناه

پیش او کوه گران مانند کاه

یک نفس آسودنش نابودن است

من نه ملا ، نی فقیه نکته ور

نی مرا از فقر و درویشی خبر