یک نفس آسودنش نابودن است

اندرون تست سیل بی پناه

پیش او کوه گران مانند کاه

سیل را تمکین ز نا آسودن است

من نه ملا ، نی فقیه نکته ور

نی مرا از فقر و درویشی خبر

در ره دین تیز بین و سست گام