نبض ره از سوز او بر می جهد

مرد حر چون اشتران باری برد

مرد حر باری برد خاری خورد

پای خود را آنچنان محکم نهد

جان او پاینده تر گردد ز موت

بانگ تکبیرش برون از حرف و صوت

هر که سنگ راه را داند زجاج