جوی تو پرورده دریای اوست

هر که سنگ راه را داند زجاج

گیرد آن درویش از سلطان خراج

گرمی طبع تو از صهبای اوست

پادشاهان در قباهای حریر

زرد رو از سهم آن عریان فقیر

سر دین ما را خبر ، او را نظر