در جبین اوست تقدیر امم

چهره گل از نم او احمر است

ز آتش ما دود او روشنتر است

دارد اندر سینه تکبیر امم

قبله ما گه کلیسا ، گاه دیر

او نخواهد رزق خویش از دست غیر

ما همه عبد فرنگ او عبده