ای سرت گردم گریز از ما چو تیر

هم چو باد فرودین اندر چمن

روز کین آن محرم تقدیر خویش

گور خود می کندد از شمشیر خویش

دامن او گیر و بیتابانه گیر

می نروید تخم دل از آب و گل

بی نگاهی از خداوندان دل