کاخها تعمیر کرد و خود بکوست

در حضورش بنده می نالد چو نی

بر لب او ناله های پی به پی

نی بجامش باده و نی در سبوست

ایخوش آن منعم که چون درویش زیست

در چنین عصری خدا اندیش زیست

تا ندانی نکته اکل حلال