تن پرست و جاه مست و کم نگه

تا کند ضرب تو دریا را دونیم

داغم از رسوائی این کاروان

در امیر او ندیدم نور جان

اندرونش بی نصیب از لااله

در حرم زاد و کلیسا را مرید

پرده ناموس ما را بر درید