اندرین ره تکیه بر خود کن که مرد

پرده ناموس ما را بر درید

دامن او را گرفتن ابلهی است

سینه او از دل روشن تهی است

صید آهو با سگ کوری نکرد

آه از قومی که چشم از خویش بست

دل به غیر الله داد ، از خود گسست