چون بنام مصطفی خوانم درود

از تو درد خویش نتوانم نهفت

تا غلامم در غلامی زاده ام

ز آستان کعبه دور افتاده ام

از خجالت آب می گردد وجود

عشق میگوید که ای محکوم غیر

سینه تو از بتان مانند دیر