امتی بودی امم گردیده ئی

آه زین دلگیری و افسردگی

کار خود را امتان بردند پیش

تو ندانی قیمت صحرای خویش

بزم خود را خود ز هم پاشیده ئی

هر که از بند خودی وارست ، مرد

هر که با بیگانگان پیوست ، مرد