بگذر از دشت و در و کوه و دمن

مرد صحرا پاسبان فطرت است

ساده و طبعش عیار زشت و خوب

از طلوعش صد هزار انجم غروب

خیمه را اندر وجود خویش زن

طبع از باد بیابان کرده تیز

ناقه را سر ده به میدان ستیز