عقل و فکرش بی عیار خوب و زشت

از خدا ترسنده تر گردد دلش

علم اشیا خاک ما را کیمیاست

آه در افرنگ تاثیرش جداست

چشم او بی نم ، دل او سنگ و خشت

علم ازو رسواست اندر شهر و دشت

جبرئیل از صحبتش ابلیس گشت