وقت سودا خندخند و کم خروش

از قماش او مکن دستار خویش

هوشمندی از خم او می نخورد

هر که خورد اندر همین میخانه مرد

ما چو طفلانیم و او شکر فروش

محرم از قلب و نگاه مشتری است

یارب این سحر است یا سوداگری است