قالی از ابریشم تو ساختند

خود گلیم خویش را بافیده اند

ای ز کار عصر حاضر بی خبر

چرب دستیهای یورپ را نگر

باز او را پیش تو انداختند

چشم تو از ظاهرش افسون خورد

رنگ و آب او ترا از جا برد