ای شهید عشوه لات و منات

چشم تو بر لاله رویان فرنگ

آدم از افسونشان بی آب و رنگ

از که گیرد ربط و ضبط این کائنات؟

مرد حق آن بنده روشن نفس

نایب تو در جهان او بود و بس

او به بند نقره و فرزند و زن