دی کافرکی دیدم در وادی بطحا مست

دل را به چمن بردم از باد چمن افسرد

میرد بخیابانها این لاله صحرا مست

از حرف دلاویزش اسرار حرم پیدا

سینا است که فاران است یارب چه مقام است این

هر ذره خاک من چشمی است تماشا مست

خرقه آن «برزخ لایبغیان»