در ضمیرش مسجد اقصای ماست

کاروان شوق را او منزل است

ما همه یک مشت خاکیم او دل است

آشکارا دیدنش اسرای ماست

آمد از پیراهن او بوی او

داد ما را نعره الله هو

با دل من شوق بی پروا چه کرد