تخت احمد شاه را شانی دگر

خسروی را از وجود تو عیار

سطوت تو ملک و دولت را حصار

از تو ای سرمایه فتح و ظفر

سینه ها بی مهر تو ویرانه به

از دل و از آرزو بیگانه به

آبگون تیغی که داری در کمر