عصر او را صبح نو روزی بده

صد جهان باقی است در قرآن هنوز

اندر آیاتش یکی خود را بسوز

باز افغان را از آن سوزی بده

ملتی گم گشته کوه و کمر

از جبینش دیده ام چیزی دگر

زانکه بود اندر دل من سوز و درد