از جبینش دیده ام چیزی دگر

باز افغان را از آن سوزی بده

عصر او را صبح نو روزی بده

ملتی گم گشته کوه و کمر

زانکه بود اندر دل من سوز و درد

حق ز تقدیرش مرا آگاه کرد

کاروبارش را نکو سنجیده ام