کهنه دزدی غارت او برملا ست

روح از بی آبی او تشنه میر

لذت بیتابی از دل می برد

بلکه دل زین پیکر گل می برد

لاله می نالد که داغ من کجاست

حق نصیب تو کند ذوق حضور

باز گویم آنچه گفتم در زبور