«مردن و هم زیستن ای نکته رس

لاله می نالد که داغ من کجاست

حق نصیب تو کند ذوق حضور

باز گویم آنچه گفتم در زبور

این همه از اعتبارات است و بس

مرد کر سوز نوا را مرده ئی

لذت صوت و صدا را مرده ئی