ای خنک مردی که در عصر من است

تا دو تیغ لا و الا داشتیم

ماسوی الله را نشان نگذاشتیم

خاوران از شعله من روشن است

از تب و تابم نصیب خود بگیر

بعد ازین ناید چو من مرد فقیر

گوهر دریای قرآن سفته ام