تا مقام خویش بر من فاش گشت

نکته های خاطر افروزی که گفت؟

با مسلمان حرف پرسوزی که گفت؟

همچو نی نالیدم اندر کوه و دشت

حرف شوق آموختم وا سوختم

آتش افسرده باز افروختم

با من آه صبحگاهی داده اند