توو خرامی و صد تغافل ، من و نگاهی و صد تمنا

به بوی ریحان مشکبارت به خویش پیچیده ام چوسنبل

ز هررگ برگ گل ندارم چو طایررنگ رشته برپا

به هرکجا ناز سر برآرد نیاز هم پای کم ندارد

ز غنچه او دمید بیدل بهار خط نظر فریبی

به معجز حسن گشت آخر رک زمرد ز لعل پیدا