خونبهای صد چمن از جلوه هایت یک ادا

ای خیال قامتت آه ضعیفان را عصا

بر رخت نظاره ها را لغزش از جوش صفا

نشئه صدخم شراب از چشم مستت غمزه ای

همچوآیینه هزارت چشم حیران رو به رو

همچوکاکل یک جهان جمع پریشان درقفا

تیغ مژگانت به آب ناز دامن می کشد