گرد خطت می دهد آیینه دل را جلا

ابروی مشکینت از بار تغافل گشته خم

مانده زلف سرکشت ز اندیشه دلها دوتا

رنگ خالت سرمه در چشم تماشا می کند

بسته بر بال اسیرت نامه پرواز ناز

خفته در خون شهیدت جوش گلزار بقا

ازصفای عارضت جان می چکدگاه عرق