لعل خاموشت گر از موج تبسم دم زند

خفته در خون شهیدت جوش گلزار بقا

ازصفای عارضت جان می چکدگاه عرق

وز شکست طره ات دل می دمد جای صدا

غنچه سازد در چمن پیراهن ازخجلت قبا

از نگاهت نشئه ها بالیده هر مژگان زدن

وز خرامت فتنه ها جوشیده از هر نقش پا