از نگاهت نشئه ها بالیده هر مژگان زدن

وز شکست طره ات دل می دمد جای صدا

لعل خاموشت گر از موج تبسم دم زند

غنچه سازد در چمن پیراهن ازخجلت قبا

وز خرامت فتنه ها جوشیده از هر نقش پا

هرکجا ذوق تماشایت براندازد نقاب

گر جمالت عام سازد رخصت نظاره را