آنقدر خاکسترکایینه ای گیرد جلا

از نمود خاکسار عشق نتوان داد عرض

رنگ تمثالی مگر آیینه گردد توتیا

نیست در بنیاد آتش خانه نیرنگ دهر

زندگی محمل کش وهم دوعالم آرزوست

می تپد در هر نفس صدکاروان بانگ درا

آرزو خون گشته نیرنگ وضع نازکیست