که شکستم به دل از قلقل مینا، مینا

کرده ام باز به آن گریه سودا، سودا

که ز هر اشک زدم بر سر دریا، دریا

ساقی امشب چه جنون ریخت به پیمانه هوش

محو اوگشتم و رازم به ملاء توفان کرد

هست حیرانی عاشق لب گویا، گویا

داغ معماری اشکم که به یک لغزیدن