نیست غیر ازکف افسوس طلبها، لبها

دور انسان به میان دو قدح مشترک است

تا چه اقبال کند جام لدن یا دنیا

تا تقاضا به میان آمده ، مطلب رفته ست

بیدل این نقد به تاراج غم نسیه مده

کار امروزکن امروز، ز فردا، فردا