چون جاده ایم یک رگ زنجیر خواب پا

ممنون غفلتیم که بی منت طلب

ما را به ما رساند به شبگیر خواب پا

واماندگی ز سلسله ما نمی رود

در هر صفت تلافی غفلت غنیمت است

تاوان ز چشم گیر به تقصیر خواب پا

نتوان به سعی آبله افسردگی کشید