خلقی به جاه تکیه زد وما زدیم پا

آخرزفقر بر سر دنیا زدیم پا

فرقی نداشت عز ت وخو اری درین بساط

بیدارشد غنا به طمع تا زدیم پا

از اصل ، دور ماند جهانی به ذوق فرع