چون اشک شمع در قدم عجز داشتیم

کز جبهه سودنی به ثریا زدیم پا

واماندگی چو موج گهر بی غنا نبود

بر عالمی ز آبله پا زدیم پا

لغزیدنی که بر همه اعضا زدیم پا

بیدل ز بس سراسراین دشت کلفت است

جزگرد برنخاست به هرجا زدیم پا