شرر در سنگ دارد پرفشانیهای آه آنجا

خیال جلوه زار نیستی هم عالمی دارد

ز نقش پا سری بایدکشیدن گاه گاه آنجا

خوشا بزم وفاکز خجلت اظهار نومیدی

به سعی غیرمشکل بود زآشوب دویی رستن

سری در جیب خود دزدیدم و بردم پناه آنجا

دل ازکم ظرفی طاقت نبست احرام آزادی