به سعی غیرمشکل بود زآشوب دویی رستن

ز نقش پا سری بایدکشیدن گاه گاه آنجا

خوشا بزم وفاکز خجلت اظهار نومیدی

شرر در سنگ دارد پرفشانیهای آه آنجا

سری در جیب خود دزدیدم و بردم پناه آنجا

دل ازکم ظرفی طاقت نبست احرام آزادی

به سنگ آید مگراین جام وگردد عذرخواه آنجا