ز طرز مشرب عشاق سیر بینوایی کن

مگر در خود فرورفتن کند ایجاد چاه آنجا

ز بس فیض سحر می جوشد ازگرد سواد دل

همه گر شب شوی روزت نمی گردد سیاه آنجا

شکست رنگ کس آبی ندارد زیرکاه آنجا

زمینگیرم به افسون دل بی مدعا بیدل

در آن وادی که منزل نیز می افتد به راه آنجا