به جای استخوان گه خورده می گردد هما اینجا

جهان نامنفعل گل کرد، اثر هم موقعی دارد

عرق واری به روی کس نمی شاشد حیا اینجا

ز بی مغزی شکوه سلطنت شد ننگ کناسی

که می آرد پیام دوستان رفته زین محفل

مگر از نقش پایی بشنویم آواز پا اینجا

غبار صبح دیدی شرم دار ز سیر این گلشن