درین صحرا به آداب نگه باید خرامیدن

بلندی زیر پا می آید از دست دعا اینجا

غبار دشت بیرنگیم و موج بحر بی ساحل

سر آن دامن از دست که می گردد رها اینجا

که روی نازنینان می خراشد نقش پا اینجا

غبارم آب می گردد ز شرم گردن افرازی

ز شبنم برنیایم گر همه گردم هوا اینجا