که حبابیم و نفس آینه دار است اینجا

چه جگرهاکه به نومیدی حسرت بگداخت

فرصتی نیست وگرنه همه کار است اینجا

پرده هستی موهوم نوایی دارد

انجمن در بغل و ما همه بیرون دریم

بحر چندانکه زند موج کنار است اینجا

عجز طاقت همه دم شاهد معدومی ماست