تحیرگر به چشم انتظار ما نپردازد

توان گر پای تا سراشک شد نتوان چکید اینجا

زگلزارهوس تا آرزوبرگی به چنگ آرد

به مژگان عمرها چون ریشه می باید دوید اینجا

چه وسعت می توان چیدن زآغوش امید اینجا

ترشرویی ندارد یمن جمعیت در این محفل

چو شیر این سرکه ات از یکدگر خواهد برید اینجا