که هرجا بینوایی سوخت دودش سرکشید اینجا

درین محنت سرا آیینه اشک یتیمانم

که در بی دست و پایی هم مرا باید دوید اینجا

کباب خام سوز آتش حسرت دلی دارم

نیاز سرکشان حسن آشوبی دگر دارد

کمینگاه تغافل شد اگر ابرو خمید اینجا

تپشهای نفس ز پرده تحقق می گوید