که نقش پای خود راگم نمی سازد نفس اینجا

سراغ کاروان ملک خاموشی بود مشکل

به بوی غنچه همدوش است آواز جرس اینجا

دل عارف چوآیینه بساط روشنی دارد

تفاوت می فروشد امتیازت ورنه در معنی

کمال عشق افزون نیست ازنقص هوس اینجا

غم مستقبل و ماضی ست کان را حال می نامی