غبار خاطر تیغت چرا شدکوچه زخمم

کمال عشق افزون نیست ازنقص هوس اینجا

غم مستقبل و ماضی ست کان را حال می نامی

نقابی در میان اسث از غباریش وپس اینجا

که جزخونابه حسرت نمی باشد عسس اینجا

نیندازد زکف بحر قبولش جنس مردودی

به دوش موج دارد نازبالش خارو خس اینجا